Portal Orzeczeń Sądu Rejonowego w Brzezinach

Formularz UK 1

Sygnatura akt

IIK 245/24

Jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku dotyczy tylko niektórych czynów lub niektórych oskarżonych, sąd może ograniczyć uzasadnienie do części wyroku objętych wnioskiem. Jeżeli wyrok został wydany w trybie art. 343, art. 343a lub art. 387 k.p.k. albo jeżeli wniosek o uzasadnienie wyroku obejmuje jedynie rozstrzygnięcie o karze i o innych konsekwencjach prawnych czynu, sąd może ograniczyć uzasadnienie do informacji zawartych w częściach 3–8 formularza.

Fakty uznane za udowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

1.

M. F. (1)

czyny zarzucone w akcie oskarżenia:

I.w dniu 14 kwietnia 2024 roku w m. (...), woj. (...), umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości kierował samochodem m-ki L. (...) nr rej. (...), stracił panowanie nad kierowanym pojazdem, zjechał z drogi, którą się poruszał i uderzył w dwa drzewa, zaś w wyniku powyższego pasażer pojazdu M. K. (1) doznał obrażeń ciała w postaci licznych otarć naskórka i powierzchownych ran na rękach, rozległej rany szarpanej z ubytkiem skóry na prawym przedramieniu, zwichnięcia stawu biodrowego lewego z przemieszczeniem głowy kości udowej do góry i do tyłu, które to obrażenia stanowiły średni uszczerbek na zdrowiu w rozumieniu art. 157§1 kk, zaś pasażerka J. D. (1) doznała obrażeń ciała w postaci licznych ran w okolicach czołowej, skroniowej prawej, oczodołu lewego, łuku jarzmowego, nosa i policzków zawierających ciała obce w postaci drobin szkła, obustronnych krwiaków okularowych, wytrzeszczu gałki ocznej lewej, pourazowego uszkodzenia zwieracza źrenicy oka lewego, pourazowej zaćmy oka lewego, pełnościennej rany rogówki oka prawego, złamania przegrody nosa, krwiaka w prawej zatoce szczękowej, złamania żeber po stronie prawej 3-4 dwumiejscowo w linii pachowej środkowej i w odcinku tylnym i 5-10 w odcinku tylnym, odmy opłucnowej prawostronnej śródpiersiowej, stłuczenia z rozerwaniem płuca prawego, stłuczenia wątroby, złamania kości podudzia lewego ze wstrząsem pourazowym objawiającym się niewydolnością oddechową i krótkotrwałą niewydolnością krążeniową, które to obrażenia stanowiły chorobę realnie zagrażającą życiu w rozumieniu art. 156§1 pkt 2 kk, po czym zbiegł z miejsca zdarzenia

tj.o czyn z art. 177§2 kk w zw. z art. 177§1 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 178§1 kk

II. w dniu 14 kwietnia 2024 r. na trasie między m. W., B., S. oraz G. woj. (...) naruszył zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym wynikający z orzeczeń Sądu Rejonowego w (...) (...) (...) oraz (...) (...), kierując pojazdem marki L. (...) nr (...) po drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości

tj.o czyn z art. 178a§4 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11§2 kk

III. w dniu 13 kwietnia 2024 r. na trasie między m. (...), S. oraz G. woj. (...) naruszył zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych w ruchu lądowym wynikający z orzeczeń Sądu Rejonowego w (...) (...) (...) oraz(...) (...), kierując pojazdem marki L. (...) nr (...) po drodze publicznej będąc w stanie nietrzeźwości

tj.o czyn z art. 178a§4 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11§2 kk

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za udowodnione

Dowód

Numer karty

1.1  W dniu 13 kwietnia 2024r. J. D. (1) przyjechała do B., gdzie spotkała się z M. F. (1), a następnie przyjechał po nich A. G. (1) samochodem marki L. (...) nr (...) i wspólnie pojechali do miejsca zamieszkania A. G. (1) w W.. M. F. (1) i J. D. (1) mieli ze sobą po piwie oraz whisky G.. W garażu i następnie w mieszkaniu spożywali ten alkohol, potem A. G. (1) postawił swój alkohol- wódkę czystą L.. M. F. (1) wypił co najmniej 150-200 ml wódki czystej. J. D. (1) mogła spożyć niewielką ilość piwa.

1.2  W nocy z 13 na 14 kwietnia 2024r. M. F. (1) wziął samochód A. G. (1) i pojechał nim do B. po M. K. (1), a następnie wrócił z nim do W.,

1.3  U A. G. (1) mężczyźni M. F. (1) i M. K. (1) nadal pili alkohol- w tym whisky G. i alkohol, który miał ze sobą M. K. (1). Następnie M. F. (1) i M. K. (1) zamierzali odwieźć J. D. (1). Zabrali samochód A. G. (1), M. F. (1) kierował, jako pasażerka obok kierowcy usiadła J. D. (1), M. K. (1) zajął miejsce na tylnej kanapie. Jechali od W. przez B., S., następnie zawrócili w kierunku wsi G. i miejscowości B..

1.4  Około godziny 06:00 M. F. (1) miał wrażenie, że na jezdnię wbiegło jakieś zwierzę, zaczął hamować, stracił panowanie nad kierowanym pojazdem, zjechał z drogi, którą się poruszał i uderzył w dwa drzewa. W wyniku uderzenia pasażerowie znaleźli się poza pojazdem. M. F. (1) wytarł swoje ślady wewnątrz pojazdu, wyszedł z niego, a następnie odbiegł w kierunku lasu pozostawiając M. K. (1) i J. D. (1).

1.5  Pojazd A. G. (1) miał sprawny układ hamulca zasadniczego i kierowniczy, zaś układ jezdny był częściowo niesprawny.

1.6  Będąc w lesie po godz. 06:00 oskarżony zadzwonił do swojej partnerki M. D. (1), żeby po niego przyjechała, bo był wypadek. Kobieta przyjechała na miejsce wskazane jej przez oskarżonego, zabrała go do domu, a on powiedział, żeby dała mu alibi. Podczas drogi był pijany, mówił od rzeczy, czuć było od niego alkohol.

1.7  Oskarżony po powrocie do domu o godzinie 06:14 zadzwonił do A. G. (1) informując go o wypadku, o tym że J. D. (1) nie żyje, a M. K. (1) prawdopodobnie też, że on powycierał swoje ślady wewnątrz pojazdu i uciekł. A. G. (1) obiecał mu, że będzie go krył.

1.8  W tym czasie do miejsca wypadku drogowego zbliżył się pojazd, w którym znajdował się jako pasażer K. Z. (1) i który zobaczył samochód zatrzymany na drzewie oraz dwoje ludzi - mężczyznę leżącego na jezdni od strony kierowcy i kobietę leżącą na jezdni od strony pasażera. Zadzwonił on na numer alarmowy powiadamiając służby ratownicze i policję. Pogotowie ratunkowe zabrało oboje pokrzywdzonych do szpitala.

1.9  Na wymazie z przedniej szyby w miejscu jej uszkodzeń w postaci pęknięć naprzeciwko fotela kierowcy oraz na wymazie tkaniny z poduszki powietrznej kierowcy wyizolowano DNA pochodzenia męskiego o profilu zgodnym z profilem DNA M. F. (1).

1.10  M. K. (1) doznał obrażeń ciała w postaci licznych otarć naskórka i powierzchownych ran na rękach, rozległej rany szarpanej z ubytkiem skóry na prawym przedramieniu, zwichnięcia stawu biodrowego lewego z przemieszczeniem głowy kości udowej do góry i do tyłu, które to obrażenia stanowiły średni uszczerbek na zdrowiu w rozumieniu art. 157§1 kk. W chwili zdarzenia znajdował się w stanie znacznej nietrzeźwości-2,65 ‰ (próbka pobrana o godz. 08:00), 2,46 ‰ (próbka pobrana o godz. 08:30) oraz 2,27 ‰ (próbka pobrana o godz. 09:00).

1.11  J. D. (1) doznała obrażeń ciała w postaci licznych ran w okolicach czołowej, skroniowej prawej, oczodołu lewego, łuku jarzmowego, nosa i policzków zawierających ciała obce w postaci drobin szkła, obustronnych krwiaków okularowych, wytrzeszczu gałki ocznej lewej, pourazowego uszkodzenia zwieracza źrenicy oka lewego, pourazowej zaćmy oka lewego, pełnościennej rany rogówki oka prawego, złamania przegrody nosa, krwiaka w prawej zatoce szczękowej, złamania żeber po stronie prawej 3-4 dwumiejscowo w linii pachowej środkowej i w odcinku tylnym i 5-10 w odcinku tylnym, odmy opłucnowej prawostronnej śródpiersiowej, stłuczenia z rozerwaniem płuca prawego, stłuczenia wątroby, złamania kości podudzia lewego ze wstrząsem pourazowym objawiającym się niewydolnością oddechową i krótkotrwałą niewydolnością krążeniową, które to obrażenia stanowiły chorobę realnie zagrażającą życiu w rozumieniu art. 156§1 pkt 2 kk

1.12  M. F. (1) w godzinach około północy w nocy z 13 na 14 kwietnia 2024r. miał zawartość alkoholu etylowego we krwi co najmniej 0,7 ‰, a o godzinie 06:00 – co najmniej 1 ‰.

1.13  Wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) w sprawie (...) orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia pojazdów mechanicznych kategorii B na jeden rok - od 10.10.2023r. do 10.10.2024r. Ponadto wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) w sprawie (...) (...) orzeczono wobec oskarżonego zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych na okres 3 lat - od 16.11.2023r. do 16.11.2026r.

1.14  M. F. (1) nie wykazuje objawów choroby psychicznej ani cech upośledzenia umysłowego, jest uzależniony od alkoholu i środków psychoaktywnych - (...) tj. dopalaczy, powinien leczyć się odwykowo w trybie stacjonarnym. Nie ujawnia zaburzeń osobowości.

1.15  Oskarżony urodził się (...), uzyskał wykształcenie gimnazjalne, ma zawód wyuczony glazurnika, posiada na utrzymaniu jedno dziecko, przed aresztowaniem pracował jako robotnik budowlany, uzyskiwał dochód w wysokości 3000 zł miesięcznie. W warunkach izolacji penitencjarnej zachowywał się poprawnie, dwa razy był karany dyscyplinarnie, cztery razy go nagradzano, funkcjonował bezkonfliktowo w środowisku współosadzonych, nie odnotowano zachowań agresywnych czy autoagresywnych, przestrzegał regulaminu wobec przełożonych.

1.16  Oskarżony był wiele razy karany, w tym za przestępstwo z art. 178a§1 kk, uprzednio odbywał kary w zakładach karnych- m.in. wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w (...) z dnia 12.09.2007r. w sprawie (...) orzeczono wobec niego karę łączną 5 lat i 4 miesięcy pozbawienia wolności. Następnie wyrokiem łącznym Sądu Rejonowego w (...) z dnia 23.09.2016r. w sprawie (...) orzeczono wobec niego karę łączną 5 lat i 5 miesięcy pozbawienia wolności. Wyrokiem Sądu Rejonowego w (...) z dnia 08.11.2023r. w sprawie (...) za czyn z art. 178a§1 kk orzeczono wobec niego karę 10 miesięcy ograniczenia pozbawienia wolności.

1.17  M. F. (1) w postępowaniu przygotowawczym początkowo nie przyznał się do postawionych zarzutów i wyjaśnił, że nie pił w ogóle alkoholu, gdy spożywali go A. G. (1), J. D. (1) i M. K. (1). Jako powód uderzenia w drzewo podał obawę przed zwierzęciem, które prawdopodobnie wybiegło na jezdnię. Potwierdził, że nakłonił swoją partnerkę, by po niego przyjechała, gdy on uciekł do lasu, jak i do tego, że nakłonił ją by dała mu alibi na czas wypadku. Podczas przesłuchania w przedmiocie zastosowania środka zapobiegawczego przyznał się do zarzuconych czynów, podał, że wcześniej skłamał, bo jego narzeczona jest w ciąży, potwierdził, że w nocy spożywał alkohol i wypił zwykłą wódkę czystą 40%, przy czym przed wyjazdem po M. K. (1) nie był jeszcze tak bardzo pijany, bo wypili we trzy osoby jedną butelkę wódki z czerwoną kartką o pojemności 0,7 l - sam oskarżony miał wypić 150 - 200 ml wódki, a po przyjeździe trzeciego mężczyzny wypili jeszcze dwie lub trzy butelki, przy czym oskarżony miał wypić około 0,5 l lub 0,7 l. Dodał, że po wypadku podszedł do M. K. (1), a ten kazał mu uciekać i zadzwonić po pogotowie. Na rozprawie częściowo przyznał się do zarzucanych czynów i wyjaśnił, że najpierw wypił 100, może 150 ml wódki L. o stężeniu 28% alkoholu , potem pił z A. G. (1) i M. K. (1) jakąś wódkę cytrynową, na pewno nie pił wódki czystej i whisky, następnie stwierdził, że była to butelka z czerwona kartką, nie wie czy whisky, wreszcie stwierdził, że nie pił na pewno whisky. Dodał, że ilości alkoholu podane na posiedzeniu aresztowym zmyślił, ale jednocześnie przyznał że wypił około 200 ml wódki (...), a po przyjeździe M. K. znów wypił 100 lub 200 ml wódki (...). Ponadto, raz mówił, że M. K. pił mało, bo już był mocno pijany, następnie podał, że pił on najwięcej z nich. Oskarżony wyraził skruchę z powodu zaistnienia wypadku drogowego.

-zeznania J. D. k.597-599

-zeznania A. G. k.602-603

-sprawozdanie z badań krwi k.109v-110

-zeznania M. K. (1) k.599-601

-zeznania A. G. k.602-603

-częściowo wyjaśnienia M. F. k.514v-516

-protokół oględzin pojazdu k.10-11

-zeznania A. G. k.602-603

-protokół oględzin miejsca k.13-16

-opinia biegłego w sprawie przedwypadkowego stanu technicznego pojazdu k.277-287

-zeznania M. D. k.517v-518

-zeznania A. G. k.602-603

-zeznania K. Z. k.517

-opinia z genetyki sądowej k.174-188

-opinia sądowo-lekarska k.215-217

-zeznania M. K..599-601

-sprawozdanie z badań krwi M. K. k.106-109

-zeznania J. D. k.597-598

-opinia sądowo-lekarska k.208-212

-opinia biegłego medycyny sądowej k.289-292

-dane o karalności k.203-207, 240-243

-odpisy wyroków k.238, 239

-opinia sądowo-psychiatryczna k.651-654

-opinia sądowo-psychologiczna k.655-658

-opinia o tymczasowo aresztowanym k.625

-zeznania L. F. k. 518v-519

-wywiad środowiskowy k.510-511

-informacja o pobytach k.626-627

-dane o karalności k.203-207, 240-243

-wyjaśnienia oskarżonego k.514v-516

Fakty uznane za nieudowodnione

Lp.

Oskarżony

Czyn przypisany oskarżonemu (ewentualnie zarzucany, jeżeli czynu nie przypisano)

Przy każdym czynie wskazać fakty uznane za nieudowodnione

Dowód

Numer karty

OCena DOWOdów

Dowody będące podstawą ustalenia faktów

Lp. faktu z pkt 1.1

Dowód

Zwięźle o powodach uznania dowodu

1.1-1.10

-wyjaśnienia i zeznania M. K.

-zeznania A. G.

-zeznania J. D.

-zeznania K. Z.

-opinia biegłego

-opinie sądowo-lekarskie

-opinia sądowo-psychiatryczna

-opinia sądowo-psychologiczna

-opinia biegłego

-opinia z zakresu genetyki sądowej

-protokół oględzin miejsca

-protokół oględzin pojazdu

-dane o karalności

-wyniki sprawdzeń

-odpisy wyroków

-opinia o tymczasowo aresztowanym

-wywiad środowiskowy

-wyjaśnienia oskarżonego

Wyjaśnienia M. K. (1) złożone w charakterze podejrzanego zasługiwały na uwzględnienie jako rzeczowe, logiczne. Potwierdził on fakt, że we trzech - z M. F. (1) i A. G. (1) w ciągu nocy 14.04.2024r. spożywali wspólnie alkohol, następnie M. F. (1) kierował samochodem, a po wypadku oskarżony uciekł z miejsca zdarzenia. Dodał też, że sam był mocno pijany, więc nie pamiętał szczegółów zdarzenia. Wysoki stan nietrzeźwości M. K. (1) został potwierdzony wynikami badań krwi, gdzie stwierdzono u niego 2,27 ‰, 2,46 ‰ oraz 2,65 ‰ stężenia alkoholu we krwi.

A. G. (1) zeznał, że już w momencie gdy pojechał do B. po M. F. (1), to czuł już od niego woń alkoholu, potwierdził ponadto, że oskarżony i J. D. (1) mieli ze sobą po piwie oraz (...) G., które spożyli w pierwszej kolejności, potem A. G. (1) postawił wódkę, tj. 0,5 l wódki L.. A. G. (1) wypił niewiele (...), bo mu nie smakowała. Gdy A. G. (1) spędzał czas z J. D. (1), to M. F. (1) pojechał po M. K. (1), który miał ze sobą jakiś alkohol i już był pod wpływem alkoholu. W dalszym czasie oskarżony i M. K. (1) spożywali wspólnie przywieziony alkohol oraz resztę whisky G.. Nad ranem oskarżony uprosił A. G. (1) o pożyczenie samochodu i odjechali. O godzinie 06:14 M. F. (1) zadzwonił do A. G. (1) z informacją o wypadku. Ten opis zdarzeń przedstawiony przez A. G. (1) miał najistotniejsze znaczenie dla odtworzenia faktów bezpośrednio poprzedzających zdarzenie drogowe, gdyż świadek ten spożył najmniej alkoholu i pamiętał kto i jaki alkohol przywiózł, a następnie pił. Nie miał żadnego powodu, by umniejszać ilość alkoholu spożytego przez siebie, zatem jego wyjaśnienia były najbardziej wiarygodne w tym zakresie. Mimo to, w oparciu o te depozycje nie dało się odtworzyć konkretnej ilości alkoholu spożytego przez M. F. (1). Świadek zapamiętał jednak, że M. F. (1) nalegał na niego, by pożyczył mu samochód, a następnie, że zadzwonił o 06:14, by powiadomić o wypadku, powiedział wtedy, że J. D. (1) nie żyje cała we krwi, a M. K. (1) też chyba nie żyje, że wytarł swoje ślady w samochodzie i ucieka, namawiał A. G. (1) do kłamstwa przed policją i składania fałszywych zeznań co do jego udziału. A. G. (1) kategorycznie zeznał, że oskarżony już wsiadając do samochodu w dniu 13.04.2024r. w B. był pod wpływem alkoholu, potem też pił alkohol podczas spotkania w domu świadka, nie był natomiast podać konkretnych ilości i rodzaju alkoholu.

Zeznania J. D. (1) zasługiwały na wiarę, choć były lakoniczne, mało szczegółowe, gdyż kobieta nie pamiętała przebiegu wypadku z powodu poważnych obrażeń, jakich doznała w jego wyniku. Pamiętała natomiast, że

Zeznania K. Z. (1), świadka, który poruszał się pojazdem w tym samym kierunku co oskarżony, dojechał w niedługim czasie po zaistnieniu wypadku na jego miejsce i zawiadomił służby ratownicze, były w pełni przekonujące. Zeznania te jako obiektywne, rzeczowe, zasługiwały w całości na uwzględnienie.

Opinia biegłego P. B. oparta była na analizie twierdzeń świadków i wyjaśnień oskarżonego co do ilości spożytego alkoholu i czasu jego konsumpcji, gdyż u M. F. (1) nie przeprowadzono pomiarów na zawartość alkoholu w powietrzu wydychanym lub we krwi z uwagi na upływ dłuższego czasu, jaki upłynął od czasu zdarzenia drogowego do zatrzymania oskarżonego. Na podstawie wyjaśnień oskarżonego złożonych w dniu 17.04.2024r. biegły wywiódł, że M. F. (1) spożywał alkohol od godzin popołudniowo-wieczornych w dniu 13.04.2024r. do co najmniej 04:00 w dniu 14.04.2024r., tj. najpierw 150-200 ml wódki 40% i później 0,5-0,7 l wódki 40%. Przyjął mianowicie, że gdyby mężczyzna o współczynniku rozmieszczenia alkoholu w organizmie 0,7 jednorazowo i na czczo spożył 150 ml wódki 40% to hipotetyczne stężenie alkoholu w jego krwi mogłoby osiągnąć wartość około 0,8 promila, przy czym w rzeczywistości byłoby niższe z powodu nieuchronnego deficytu alkoholu, szacowane na poziomie 10% wskazanej wartości. Natomiast gdyby mężczyzna o wskazanych właściwościach spożył 0,5 l wódki 40%, czyli 160 g alkoholu, to hipotetyczne stężenie alkoholu w jego krwi mogłoby osiągnąć wartość około 2,7 promila, przy czym w rzeczywistości byłoby niższe z powodu nieuchronnego deficytu alkoholu, szacowane na poziomie 10 % wskazanej wartości. Biegły wskazał, że powyższe wyliczenia mają charakter przybliżony i informacyjny, niemniej w świetle wyjaśnień złożonych przez oskarżonego mógł stwierdzić, że w chwili wypadku M. F. (1) był nietrzeźwy ze stężeniem alkoholu we krwi znacznie przekraczającym 1 promil. Opinia załgiwała na uwzględnienie jako fachowa, pełna, należycie uzasadniona, a zatem została uznana za rzetelną i wiarygodną.

Zasługiwały także na uwzględnienie opinie sądowo-lekarskie, dzięki którym ustalono jakiego rodzaju obrażeń doznali pokrzywdzeni J. D. (1) i M. K. (1). Opinie te zostały wydane na podstawie dokumentacji medycznej dotyczącej obojga pokrzywdzonych pochodzącej z ich leczenia.

Opinia sądowo-psychiatryczna i sądowo-psychologiczna zostały wydane po badaniu oskarżonego, były należycie uzasadnione, pełne, spójne, a zatem zostały uznane za wiarygodne. Stan psychiczny oskarżonego nie znosił ani nie ograniczał w stopniu znacznym zdolności rozumienia znaczenia czynu i zdolności do pokierowania swoim postępowaniem.

W pełni przekonująca była także opinia biegłego dotycząca stanu technicznego pojazdu należącego do A. G. (1), według której pojazd posiadał zużyty bieżnik opon, korozję, zatem nie powinien być dopuszczony do ruchu.

Walor wiarygodności miała także opinia z zakresu badan biologicznych tj. genetycznych krwi zabezpieczonej na miejscu zdarzenia.

Wszystkie pozostałe dowody zostały uzyskane w trybie procesowym, przez uprawnione podmioty, nie budziły wątpliwości i zastrzeżeń. Na miejscu przeprowadzono oględziny miejsca zdarzenia, wykonano oględziny pojazdu utrwalone procesowo w formie protokołu. Policja zgromadziła w sposób procesowy dane o stanie majątkowym i uzyskiwanych przez oskarżonego dochodach, a także dokonano sprawdzeń w wykazach kierowców naruszających przepisy ruch drogowego. Z Krajowego Rejestru Karnego pozyskano dane o karalności oskarżonego oraz odpisy wyroków go dotyczących. Zasługiwała na uwzględnienie opinia o zachowaniu oskarżonego w warunkach tymczasowego aresztowania oraz ustalenia kuratora sądowego ujęte w wywiadzie środowiskowym.

Zasługiwały na wiarę wyjaśnienia oskarżonego, które złożył podczas posiedzenia aresztowego w dniu 17.04.2024r. Wycofał się wówczas z początkowych wyjaśnień, że w nocy z 13 na 14 kwietnia 2024r. nie spożywał alkoholu. Na posiedzeniu aresztowym podał, na tyle na ile pamiętał, jaki alkohol i w jakiej ilości wówczas pił - tzn. czystą wódkę 40% - 0,7 l na trzy osoby przed pojechaniem po M. K. (1) oraz dwie lub trzy butelki wódki na cztery osoby po przywiezieniu M. K. – sam M. F. (1) miał wypić 0,5 lub 0,7 l. Wyjaśnienia te, choć stały się podstawą ustaleń biegłego co do stężenia alkoholu w jego krwi, to nie były wiarygodne w całości, gdyż oskarżony zaliczał do osób pijących alkohol także J. D. (1), mimo że z badania próbki krwi pobranej od pokrzywdzonej o godz. 10:35 i 11:10 wynikało, iż miała zerową zawartość alkoholu etylowego we krwi. Wiarygodne były zatem jej twierdzenia, że spożywała jedynie piwo, a zatem w chwili pobrania próbek nie miała już alkoholu w swoim organizmie.

Dowody nieuwzględnione przy ustaleniu faktów
(dowody, które sąd uznał za niewiarygodne oraz niemające znaczenia dla ustalenia faktów)

Lp. faktu z pkt 1.1 albo 1.2

Dowód

Zwięźle o powodach nieuwzględnienia dowodu

Wyjaśnienia z dnia 17.04.2024r. godz. 08:35

Wyjaśnienia z dnia 21.10.2024r.

W pierwszych wyjaśnieniach oskarżony nie przyznał się do spożywania alkoholu podczas spotkania u A. G. (1), co nie zasługiwało na wiarę, gdyż fakt, że spożywał on wtedy alkohol potwierdzili A. G. (1), J. D. (1) i M. K. (1).

Wyjaśnienia złożone w postępowaniu sądowym także nie zasługiwały na wiarę, gdyż na rozprawie starał się wycofać z poprzednich twierdzeń i uprzednio złożonych wyjaśnień z posiedzenia aresztowego co do ilości i rodzaju spożytego alkoholu. Twierdził bowiem, że spożywał jedynie cytrynową wódkę (...) o stężeniu 28% alkoholu. Wyjaśnienia te były niespójne, chwiejne, niekonsekwentne, wzajemnie sprzeczne, oskarżony nie mógł się zdecydować ile i jakiego rodzaju alkohol pił, czy była to wódka, bimber czy też whisky. Zmierzał do umniejszenia swej odpowiedzialności w tym zakresie i jego późniejsze depozycje stanowiły przyjętą na potrzeby postępowania karnego linię obrony.

PODSTAWA PRAWNA WYROKU

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Oskarżony

☒

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania zgodna z zarzutem

1. art. 177§1 kk i art. 177§2 kk w zw. z art. 178§1kk i art. 178§1a pkt 1 kk w zw. z art.11§2 kk

5. art. 178a§4 kk i art.244 kk w zw. z art.11§2 kk w zw. z art.91§1 kk

M. F. (1)

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

M. F. (1) uznano za winnego popełnienia zarzucanego mu czynu z punktu I, z tą zmianą w jego opisie, że przyjęto, iż oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości przekraczającym 1 ‰ stężenia alkoholu we krwi, tj. swym zachowaniem wyczerpał dyspozycję art. 177 § 1 kk i art. 177 § 2 kk w zw. z art. 178 § 1 kk i art. 178 § 1a pkt 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk, gdyż w dniu 14 kwietnia 2024 roku w m. (...) umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu lądowym w ten sposób, że będąc w stanie nietrzeźwości przekraczającym 1 ‰ stężenia alkoholu we krwi kierował samochodem m-ki L. (...) nr rej. (...), stracił panowanie nad kierowanym pojazdem, zjechał z drogi, którą się poruszał i uderzył w dwa drzewa, zaś w wyniku powyższego pasażer pojazdu M. K. (1) doznał obrażeń ciała w postaci licznych otarć naskórka i powierzchownych ran na rękach, rozległej rany szarpanej z ubytkiem skóry na prawym przedramieniu, zwichnięcia stawu biodrowego lewego z przemieszczeniem głowy kości udowej do góry i do tyłu, które to obrażenia stanowiły średni uszczerbek na zdrowiu w rozumieniu art. 157§1 kk, zaś pasażerka J. D. (1) doznała obrażeń ciała w postaci licznych ran w okolicach czołowej, skroniowej prawej, oczodołu lewego, łuku jarzmowego, nosa i policzków zawierających ciała obce w postaci drobin szkła, obustronnych krwiaków okularowych, wytrzeszczu gałki ocznej lewej, pourazowego uszkodzenia zwieracza źrenicy oka lewego, pourazowej zaćmy oka lewego, pełnościennej rany rogówki oka prawego, złamania przegrody nosa, krwiaka w prawej zatoce szczękowej, złamania żeber po stronie prawej 3-4 dwumiejscowo w linii pachowej środkowej i w odcinku tylnym i 5-10 w odcinku tylnym, odmy opłucnowej prawostronnej śródpiersiowej, stłuczenia z rozerwaniem płuca prawego, stłuczenia wątroby, złamania kości podudzia lewego ze wstrząsem pourazowym objawiającym się niewydolnością oddechową i krótkotrwałą niewydolnością krążeniową, które to obrażenia stanowiły chorobę realnie zagrażającą życiu w rozumieniu art. 156§1 pkt 2 kk, po czym zbiegł z miejsca zdarzenia. Jeżeli sprawca przestępstwa z art.177§ 1 i §2 kk popełnił je znajdując się w stanie nietrzeźwości, to w kwalifikacji prawnej czynu należało powołać art. 178 § 1 kk, gdyż określa on okoliczności szczególne, które nie tylko zaostrzają odpowiedzialność, ale również mają znaczenie dla charakterystyki czynu (zob. post. SN z 28.3.2002 r., I KZP 4/02, OSNKW 2002, Nr 5–6, poz. 37). Ponadto z uwagi na obligatoryjny charakter obostrzenia kary z art. 178 § 1 kk i art. 178 § 1a pkt 1 kk, surowszy z tych przepisów musiał być też powołany jako podstawa wymiaru kary (zob. R.A. Stefański, w: Wąsek (red.), Kodeks karny, t. 1, 2006, s. 603–604).

Ponadto M. F. (1) uznano za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z punktu II i III, z tą zmianą w zakresie czynu z pkt II, że przyjęto, iż oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości przekraczającym 1‰ stężenia alkoholu we krwi, zaś w zakresie czynu z pkt III z tą zmianą w jego opisie, że przyjęto, iż czyn został popełniony w nocy z 13 na 14 kwietnia 2024 r., a oskarżony znajdował się w stanie nietrzeźwości prowadzącym do stężenia alkoholu we krwi nie niższym niż 0,7‰, uznając, że czyny te wyczerpują znamiona art. 178a § 4 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11 § 2 kk i stanowią ciąg przestępstw z art. 91 § 1 kk. Kumulatywna kwalifikacja dotycząca art. 244 kk wynikała z okoliczności, że oskarżony naruszył nie tylko zakaz prowadzenia pojazdów wynikający z uprzednio popełnionego przestępstwa, co obejmuje art. 178a§4 kk, ale i zakaz orzeczony w sprawie o wykroczenie w sprawie II W 106/23, zatem do pełnej charakterystyki jego czynu konieczne było przyjęcie kumulatywnej kwalifikacji prawnej z art. 244 kk. Oskarżony dopuścił się przypisanych czynów z art. 178a§4 kk i art. 244 kk umyślnie. Kierował pojazdem mechanicznym będąc w stanie nietrzeźwości, naruszając obowiązujące go zakazy prowadzenia pojazdów mechanicznych, pomimo pełnej wiedzy co do tego, iż w nieodległym czasie spożywał alkohol, a ponadto, że był uprzednio prawomocnie skazany za czyny z art. 178a§1 kk i że sądownie został czasowo wyłączony z grona uczestników ruchu drogowego.

W chwili czynów był dorosły, zdrowy i w pełni poczytalny. W toku postępowania nie zostały ujawnione żadne okoliczności wyłączające winę lub bezprawność popełnionego czynu. Znajdował się on w takiej sytuacji motywacyjnej, że nic nie ograniczało i nie wyłączało możliwości zachowania się zgodnego z obowiązującym prawem. Co do zarzutu z art. 177 § 1 kk i art. 177 § 2 kk w zw. z art. 178 § 1 kk i art. 178 § 1a pkt 1 kk w zw. z art. 11 § 2 kk należy podkreślić, że czyn ten spowodował nieumyślnie. Sformułowanie ,,powoduje nieumyślnie wypadek” przesądza o nieumyślnym charakterze całego przestępstwa, choć naruszenie zasad bezpieczeństwa było umyślne. Przebywając w warunkach zakładu karnego poddawano go resocjalizacji i terapii przeciwalkoholowej, zatem miał rozeznanie obowiązujących norm prawnych i mógł przewidzieć konsekwencje swych działań. Biegli nie stwierdzili u niego choroby psychicznej czy upośledzenia umysłowego.

Jego czyny były społecznie szkodliwe w stopniu znacznym, gdyż oskarżony poruszając się po drogach publicznych przez kilka miejscowości w stanie nietrzeźwym, wbrew obowiązującym go dwóm zakazom uczestnictwa w ruchu drogowym, swoim zachowaniem godził w bezpieczeństwo i poczucie pewności innych uczestników ruchu drogowego, naruszając kardynalną zasadę bezpieczeństwa w ruchu drogowym – zasadę trzeźwości. Wysoki stopień tej nietrzeźwości stanowił realne i poważne zagrożenie na drodze. Spożycie w krótkim czasie kilku godzin znacznej ilości alkoholu powodowało, że stopień nietrzeźwości był znaczny - biegły określił ten stan na 0,8‰ (pomniejszone o 10 % tej wartości) gdy chodzi o pierwsze użycie pojazdu oraz na 2,7 ‰ (pomniejszone o 10 % tej wartości), gdy chodzi o jego drugie użycie, przy czym z uwagi na niemożność kategorycznego i jednoznacznego określenia tej wartości biegły wskazał na wartość znacznie przewyższającą co najmniej 1 ‰, z uwagi na niespójne wyjaśnienia oskarżonego i zeznania świadków w tym zakresie. Tym samym przyjęto, że oskarżony kierował pojazdem nie mając zdolności trzeźwej oceny sytuacji na drodze, mając zaburzoną zdolność koncentracji i podejmowania właściwych decyzji na skutek zmieniającej się sytuacji na drodze. Użycie pojazdu przez oskarżonego było dokonane z pełnym rozeznaniem, mimo że mógł skorzystać z pomocy swojej partnerki, co uczynił już po zaistnieniu wypadku. Oskarżony świadomie wybrał samodzielne kierowanie pojazdem nie licząc się z konsekwencjami i zagrożeniami, jakie może tym spowodować.

O wysokim stopniu społecznej szkodliwości czynu z punktu I świadczył także fakt, że wskutek utraty panowania nad pojazdem oskarżony uderzył nim w drzewo i doprowadził do znacznej szkody w zdrowiu pokrzywdzonych i powstania ciężkiego uszkodzenia ciała pasażerki J. D. (1) w postaci choroby realnie zagrażającej jej życiu oraz w postaci średniego uszkodzenia ciała M. K. (1), przez co oboje trafili do szpitali, gdzie poddawano ich leczeniu. Oskarżony naruszył zatem najcenniejsze dobro prawnie chronione w postaci zdrowia pokrzywdzonych. Zwłaszcza leczenie J. D. (1) było długotrwałe i wymagające wielu zabiegów z powodu wielu różnych obrażeń ciała. Życie J. D. (1) było zagrożone na skutek zdarzenia, a została uratowana tylko dzięki przypadkowemu kierowcy, który nadjechał w tym czasie i wezwał pomoc. Na rozprawie pokrzywdzona potwierdziła, że leczenie nie zostało jeszcze zakończone, czekają ją kolejne zabiegi. Nie można zatem przewidzieć, jakie efekty przyniesie leczenie i jaki będzie stan zdrowia pokrzywdzonej po jego zakończeniu. Rozmiar szkód wyrządzonych na zdrowiu pokrzywdzonej J. D. (1) był znaczny, nie dający się przewidzieć co do ostatecznego ich rozmiaru.

Po zaistnieniu wypadku oskarżony nie udzielił pomocy ofiarom wypadku poprzez natychmiastowe powiadomienie służb ratunkowych, lecz pozostawił ich na jezdni. Jest to okoliczność świadcząca o jego złej woli, nieprzyswojeniu norm prawnych i moralnych niezbędnych do zastosowania w sytuacji, gdy zagrożone było ludzkie życie. Jedynym jego celem było uniknięcie odpowiedzialności poprzez ucieczkę, po uprzednim zatarciu śladów w pojeździe, do czego przyznał się świadkowi A. G..

☐

Podstawa prawna skazania albo warunkowego umorzenia postępowania niezgodna z zarzutem

Zwięźle o powodach przyjętej kwalifikacji prawnej

☐

Warunkowe umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach warunkowego umorzenia postępowania

☐

Umorzenie postępowania

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach umorzenia postępowania

☐

Uniewinnienie

Zwięzłe wyjaśnienie podstawy prawnej oraz zwięźle o powodach uniewinnienia

KARY, Środki Karne, PRzepadek, Środki Kompensacyjne i środki związane z poddaniem sprawcy próbie

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się
do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

1,

5,

9,

11,

2, 6

7,

3,

Kara 7 lat pozbawienia wolności była odpowiednia do stopnia winy (oskarżony był zdrowym, dorosłym i w pełni poczytalnym człowiekiem, wiele razy karanym, odbywającym już przez kilkanaście lat kary w warunkach zakładu karnego, znającym konsekwencje dopuszczania się bezprawnych czynów) i adekwatna do stopnia społecznej szkodliwości przypisanego czynu (jego czyn godził w dobro prawnie chronione, jakim było bezpieczeństwo ruchu drogowego i jego uczestników, w zdrowie dwojga pokrzywdzonych, naruszał kardynalną zasadę ruchu drogowego, czyli w zasadę trzeźwości).

Kara 1 roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności za ciąg przestępstw z art. 178a§4 kk i art. 244 kk w zw. z art. 11§2 kk w zw. z art. 91§1 kk była adekwatna do stopnia winy i społecznej szkodliwości czynów z wyżej omówionych powodów.

Kara łączna 7 lat i 6 miesięcy pozbawienia wolności została orzeczona w oparciu o mieszaną zasadę łączenia kar, biorąc pod uwagę, że czyny te zostały pełnione w podobny sposób, w krótkim odstępie czasu.

Na jego niekorzyść poczytano uprzednią wielokrotną karalność - resocjalizacja, której poddawano go w warunkach izolacji penitencjarnej nie przyniosła spodziewanych efektów - w niedługim czasie po opuszczeniu zakładu karnego i po odbyciu terapii przeciwalkoholowej oskarżony wprowadził się w stan nietrzeźwości i wsiadł do samochodu kierując nim dwukrotnie i przewożąc w pojeździe inne osoby, co stanowiło zagrożenie dla nich i dla innych uczestników ruchu drogowego. Zagrożenie to ziściło się podczas zdarzenia drogowego w miejscowości G..

Na niekorzyść należało poczytać zachowanie oskarżonego po popełnieniu przestępstwa w postaci zachowania przy czynności zatrzymania przez policję, gdy funkcjonariusze musieli użyć wobec niego środków przymusu bezpośredniego.

Na korzyść przyjęto, że zachowywał się poprawnie w warunkach aresztu, dwukrotnie go ukarano, zaś czterokrotnie nagrodzono, lecz jednocześnie zachowanie jego było zmienne- podczas rozprawy dowódca go konwojujący nie zezwolił na zdjęcie kajdanek z powodu niewłaściwego zachowania w trakcie konwojowania. Również przebywając na wolności oskarżony nie był zatrudniony na legalnej umowie, a jedynie dorywczo, zatem nie świadczyło to o dążeniu do ustabilizowania sytuacji zawodowej, mimo iż spodziewał się przyjścia na świat swojego dziecka. Korzystne było przyznanie się częściowe do popełnienia zarzuconych czynów i wyrażenie skruchy oraz przeproszenie pokrzywdzonych.

Kara łączna w orzeczonym wymiarze spełni swe cele zapobiegawcze, wychowawcze i w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa. Nie mogła to być kara łagodniejszego rodzaju, gdyż oskarżony był sprawcą wiele razy karanym, niepoprawnym, nie wyciągającym żadnych konstruktywnych wniosków z uprzednich skazań. Jedynie kara o charakterze bezwzględnym we wskazanym wymiarze może spełnić cele zapobiegawcze i wychowawcze wobec M. F. (1), zapobiegnie popełnieniu podobnych przestępstw w przyszłości, uczyni też zadość społecznemu poczuciu sprawiedliwości. Kara ta zapewni skuteczność oddziaływania indywidualno-prewencyjnego kary na oskarżonego, powracającego na drogę przestępstwa. W warunkach zakładu karnego zostanie on poddany oddziaływaniom terapeutycznym, resocjalizacyjnym, co powinno skłonić go do zmiany postawy życiowej i niewchodzenia na drogę przestępstwa.

Na podstawie art. 63§1 kk na poczet orzeczonej kary łącznej pozbawienia wolności zaliczono okres zatrzymania oskarżonego od 16.04.2024r. godz. 15:30, przyjmując, że jeden dzień rzeczywistego pozbawienia wolności jest równoważny jednemu dniowi kary pozbawienia wolności, z wyłączeniem okresu odbywania kary w dniach 23.07.2024r. godz. 15:30 - 22.08.2024r. godz. 15:30 oraz 24.09.2024r. godz. 15:30 – 29.09.2024r. godz. 15:30.

Na podstawie art. 42§3 kk orzeczono dwukrotnie zakaz prowadzenia wszelkich pojazdów mechanicznych dożywotnio za czyny z punktu I oraz za ciąg przestępstw z punktu II i III, co spowoduje wyeliminowanie oskarżonego z grona uczestników ruchu drogowego jako kierującego pojazdami, gdyż jego udział w ruchu drogowym w tym charakterze niesie poważne ryzyko i zagrożenie dla innych osób.

Na podstawie art. 43a§3 kk w związku ze skazaniem za czyn z art. 178a§4 kk zasądzono od oskarżonego na rzecz Funduszu Pomocy Pokrzywdzonym oraz Pomocy Postpenitencjarnej kwotę 10 000 złotych tytułem świadczenia pieniężnego.

Powyższe rozstrzygnięcia służą oddziaływaniu wychowawczemu na sprawcę, utrwaleniu jego pozytywnej postawy oraz weryfikacji postawionej prognozy kryminologicznej.

Na podstawie art. 47 § 3 kk orzeczono od oskarżonego nawiązki:

-na rzecz pokrzywdzonego M. K. (1) w kwocie 10 000 złotych,

-na rzecz pokrzywdzonej J. D. (1) w kwocie 20 000 złotych,

gdyż pokrzywdzeni doznali uszczerbku na zdrowiu i zasadne było zadośćuczynienie za ich cierpienia psychiczne i fizyczne, stosownie do rozmiarów szkód, jakich doznali.

1Inne ROZSTRZYGNIĘCIA ZAwarte w WYROKU

Oskarżony

Punkt rozstrzygnięcia
z wyroku

Punkt z wyroku odnoszący się do przypisanego czynu

Przytoczyć okoliczności

12,

Na rzecz obrońcy z urzędu zasądzono kwotę 1.344 złotych, na podstawie § 17 ust. 2 pkt 3 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego z urzędu (Dz.U. z 2019r. poz. 68 z późn. zm.) oraz kwotę 309,12 złotych tytułem podatku od towarów i usług (...).

6. inne zagadnienia

W tym miejscu sąd może odnieść się do innych kwestii mających znaczenie dla rozstrzygnięcia,
a niewyjaśnionych w innych częściach uzasadnienia, w tym do wyjaśnienia, dlaczego nie zastosował określonej instytucji prawa karnego, zwłaszcza w przypadku wnioskowania orzeczenia takiej instytucji przez stronę

4. na podstawie art. 178 § 3 kk w zw. z art. 44b § 5 kk odstąpiono od orzeczenia przepadku pojazdu mechanicznego lub przepadku równowartości pojazdu,

8. na podstawie art. 178a § 5 kk w zw. z art. 44b § 5 kk odstąpiono od orzeczenia przepadku pojazdu mechanicznego lub przepadku równowartości pojazdu. Pojazd stanowił własność A. G. (1), nie ustalano jego wartości z powodu znacznych uszkodzeń.

KOszty procesu

Punkt rozstrzygnięcia z wyroku

Przytoczyć okoliczności

14. Art.626§1 kpk

Zasadne było zwolnienie oskarżonego od kosztów sądowych i opłaty, skoro w warunkach izolacji nie będzie mógł ich uiścić.

1Podpis